Het wilde woud

luuk19452 reacties
Het wilde woud - Almen - Velhorst - acryl op canvas 120 x 40
Het wilde woud – Almen – Velhorst – acryl op canvas 120 x 40

Omdat het vorige bos schilderij, Het Hassinkbos, was voelde ik de noodzaak om een nieuw bos schilderij te maken.
Tot nu toe had ik een bos met vooral grote beukenbomen geschilderd daarom wilde ik het dit keer een bos met meer kleine bomen schilderen, een wat drukker beeld>
Toen ik de foto nam, in de bossen van Velhorst bij Almen, dacht ik aan het boek van Tonke Dragt, Het wilde woud.
Vandaar de titel

’s Morgensvroeg

luuk1945Plaats een reactie
's Morgensvroeg - acryl op canvas 80 x 60 cm
’s Morgensvroeg – acryl op canvas 80 x 60 cm

Mijn een vriend samen ben ik op een workshop geweest, schilderen met paletmes en verdikkingsmiddel.
Tijdens de workshop de lucht, het water en de bladeren op het water gedaan met het mes en verdikkingsmiddel, ook het begin van de oeverbegroeiing.
Daarna thuis alles verder uitgewerkt.

Eerlijk gezicht ben ik over het geheel niet tevreden, de compositie klopt niet, perspectief ook niet je dat, maar doordat de bladeren heel dik zijn opgezet zijn is het corrigeren lastig en kost veel werk en tijd. Dus daarom maar zo gelaten.

Waarover ik wel tevreden over ben zijn de bomen, alles gedaan met paletmes, de bladeren op het water bevallen me wel.
dus wel wat opgestoken tijdens workshop en ideeën gekregen voor nieuw werk.

Hassinkbos Epse

luuk1945Plaats een reactie
Hassinkbos - 120 x 40 cm acryl op doek
Hassinkbos – 120 x 40 cm acryl op doek

Een nieuw bomenschilderij naar aanleiding van een foto die ik gemaakt heb in het Hassinkbos in Epse met een palet van ongebrande omber, Napels geel, rode oker, citroengeel, diep cadmiumgeel en paars.
Verder mars zwart, titaan en zinkwit gebruikt.

Dat wat was

luuk19451 reactie
Dat was – acryl op canvas – 30 x 40 cm

Het begon met het schilderen van een deel van een oude, en dode boomstronk. De levende schors was weg en wat restte waren droge ribbels en brokken dode schors. In het midden zat een gat waaruit een restant van een tak uitstak.
Ik besloot het niet in de vale bruine kleur die de stronk had te schilderen maar in paarse tinten. Ik kan niet zeggen waarom dat zo moest zijn.
Wat ik met dat gat moest doen wist ik nog niet, maar gaande weg kwam een idee op.

Als men ouder wordt en het fysiek duidelijk minder wordt is het bijzondere van de menselijke geest dat deze wel weet dat je ouder bent maar dat je je jezelf niet zo ziet. Zelf weet ik heel goed dat ik de 75 gepasseerd ben maar zo voel ik me mentaal niet, ik ervaar mezelf ergens midden 40.
Zo ook deze stronk, je kijkt naar binnen en ziet dat wat was.