Magisch bos 4

Op 16 december 2020 heb ik het magisch bos 4, instaat van wording, op mijn blog gezet. Nu is het klaar en zoals ik tegen de mensen om me heen zeg ik ben er helemaal klaar mee, letterlijk en figuurlijk. Het proces heeft een dikke 5 maand geduurd, daarbij heeft het stil gelegen omdat het niet lukte, niet goed voelde, maar december en januari waren wat dit schilderij betreft heel creatief en productief.

Dit is, zoals uit de titel al blijkt, het vierde magische bos dat ik geschilderd heb. De eerste twee zijn twee schilderijen waarbij veel planten in het bos ook in het vierde voorkomen. Het derde is heel anders dan de andere drie, daar kan je door het bos heen kijken. Nummer 1,2 en 4 zijn dichte bossen. Bij ieder nieuw magisch bos wat ik heb geschilderd heb ik mezelf de opdracht minstens een nieuwe plant te bedenken, en dat is gelukt. Dit vierde schilderij heeft vier nieuwe planten.

In alle vorige schilderijen, met titel magisch bos, zijn ook wezens te ontdekken, meestal een slang of twee en wat ogen die vanuit donkere hoekjes naar je kijken. In dit schilderij heb ik aan de wezens wat meer aandacht besteed. Er zijn vier slangen, twee soorten, drie aardvarks, 2 gestreepte beren kopjes en nog een ander wezen. Verder kijken 5 en een half paar ogen vanuit het donkerte je aan.

Ik zie mezelf vast nog wel een of ander magisch bos schilderen maar binnenkort in ieder geval niet en … het zal zeker een kleiner formaat worden.

De andere magische schilderijen kan je hier bekijken.

Magisch bos 3

Magisch bos 3, in wording
Magisch bos 3, in wording

Al lange tijd heb ik niets meer laten horen over mijn schildersactiviteiten, maar dat heeft wel een reden. Ik ben bezig met het derde magische bos, nu op een doek van 160 x 90 cm, dat is een fors stuk groter dat de vorige 2, die waren 90 x 40 cm, de verfsoort, acryl, is hetzelfde gebleven.

Alles moet een andere grote hebben op dit doek maar er is zoveel ruimte dat er ook diverse nieuwe organismen moesten ontstaan. en dat kost tijd. daarbij schilder ik dit niet met een wat lossere toets, maar alles is vrij precies en er zijn dan ook veel details te zien en dat kost nog wel de meeste tijd.

De foto is niet gecomprimeerd maar op maximale grootte zodat de details, bij vergroting, te zien moeten zijn.

Als het doek klaar is zal ik het eer laten zien en er wat meer over vertellen.

Bos met varens

Bos met varens - acryl op canvas - 120 x 90 cm
Bos met varens – acryl op canvas – 120 x 90 cm

Het heeft lang geduurd, maar eindelijk, na 5 maanden, heb ik weer een schilderij klaar, het ‘Bos met varens’.

Ik wilde een groep bomen schilderen die ik gezien had op het landgoed De Velhorst. Maar het wilde niet vlotten. Ik zag niet voor me hoe ik het eigenlijk wilde, hoe het moest worden. Op een gegeven ogenblik heb ik een laag witte gesso (primer) over alles aangebracht, van mij mocht het helemaal verdwijnen, alleen het dekte niet en de contouren van de bomen waren nog te zien. Maar dat vage, lichte gaf mij juist weer een nieuwe impuls. Twee bomen links van die er nog staan, moesten weg waardoor er ruimte kwam en de kleur van de bomen moest anders worden, waarom blauw tinten, ik weet het niet het voelde gewoon goed.

Het gebladerte/bos op de verre achtergrond had ik tot nu toe altijd geschilderd door veel lagen blaadjes over elkaar heen te schilderen. Dit maal wilde ik het proberen door kleine veelhoeken te schilderen met 4 verschillende kleuren groen, het resultaat beviel en bevalt me nog steeds goed. Maar als ik het weer eens doe wil ik toch meer kleuren groen gebruiken.

Het bos met varens op de achtergrond is ontstaan uit een bos met berken dat ik gezien had op een wandeling rond Hackfort. Voor de bomen wilde ik ook hier geen natuurlijke kleuren. De paarse/taupe kleur voldeed erg goed, waarschijnlijk geïnspireerd door Hockney die ook in een bos deze kleuren gebruikt heeft, al had ik daar niet aan gedacht toen ik deze kleur koos. Later toen de bomen erop stonden moest ik aan Hockney denken.

Schots landschap

Schots landschap - acryl op canvas - 80x60 cm
Schots landschap – acryl op canvas – 80×60 cm

Echt tevreden ben ik niet, de dreigende lucht die het dal in trekt heeft niet echt wat ik wilde bereiken. Het pluizige van de wolkenflarden die onder de wolk hangen heeft me veel uren gekost en ik heb het niet bereikt.

Op een gegeven ogenblik merk je dat het niet beter wordt, en , dat als je doorgaat, het zeker niet beter gaat worden.

Waar ik wel tevreden over ben is de diepte, het licht waar de weg naar toe leidt. De weg is strak zwart geschilderd en belijnd in contrast met de grillige natuur.