Motten om een lamp
Daar staan we dan
Daar staan we dan
Door de kromme tijd verheven
In wankel evenwicht met
Het verleden onder ons
Massief en kolossaal
Bewust van ons zelf
En niet van ons verleden
Zien we ons als toekomst
Zijn we ons zelf de baas
Wij krommen de tijd
Steeds meer om
Hogerop te komen
En zien dat niet
De dood, die was er niet
Ik kan me het nog
Heel goed herinneren
Ze kwamen ermee thuis
Ze waren dan wel van dieren
Maar de dood, de dood
Die was er niet
Niet voor hen
Kruip ik mee
Kruip ik mee
Uit gewoonte
Doe wat ik zie
Door anderen gedaan
Eigen wil dat
Geloof ik zeker
Eendrachtig
Er bij horend
Sterk door het
Troostend samen zijn
Droom
Soms
Droom ik de droom
Kan dan alles aan
Kan vrij bewegen
Kan zelfs ook vliegen
Kan er op springen
Kan het bij de bek grijpen
Soms
Kan het mij er uit trappen
Kan op me liggen
Kan geen lucht krijgen
Kan me klem zetten
Kan alles met mij
Droomt de droom mij
Soms
Henk van Lottum 