Haast te veel

Posted on by luuk1945

Mijn jeugd

Ik wil het schrijven,
het woorden geven.
Het weer weten
en laten weten.
Maar liever niet.

Gepubliceerd door

Onbekend's avatar

luuk1945

Fotografie, lezen, wandelen, schilderen, films ... woont in Gorssel

9 reacties op ‘Haast te veel’

  2. Knap en moedig dat je het toch bent aangegaan, dat schrijven en de confrontatie die nu dan woorden kan krijgen. Soms kost het heel veel tijd voor je kunt gaan voelen wat toen niet gevoeld kon worden en dus ook geen woorden en erkenning had en kon krijgen. Ik herken het in zoverre dat ik ook niet achter elkaar erover kan schrijven en kan plaatsen. Jij hebt hier naar toe gewerkt in al je voorgaande bijdragen. Neem anders eerst even de tijd voor je het plaatst. Ik heb bij voorbaat al diep respect voor alles wat je tot nu toe gedaan hebt.
    Sterkte en hartelijke groet, CobyReactie is geredigeerd

    Like

  4. dag Luuk, ik kwam ’s even bijlezen op je blog en heb de indrukwekkende stukken over je jeugd tot mij genomen. De afstand waarmee je nu terug kunt kijken laten het des te harder binnenkomen. Ik hoop dat het schrijven en herbeleven je helpt om de scherpe randjes te laten slijten. Ik blijf je volgen!

    Like

  5. moeilijk ook, als jongetje moet je afleren om over je gevoelens te praten en later wordt dat dan weer van je gevraagd
    it’s not easy beeing green:)
    groet van A.

    Like

  6. Toch is het goed dat je verwoordt. Zo krijgt het plaats en naam en misschien door de confrontatie aan te gaan de juiste afstand te krijgen ook al brengt het dichter. Je comprimeert het als het ware zodat de chaos van emotie je niet in stukjes snijdt.
    Mij helpt het, maar ja; ik schrijf dan ook in citroensap 🙂
    Lieve groet
    en dánk

    Like

  7. Het kost je inspanning, maar weet dat je bijdragen heel erg gewaardeerd worden, ook om de associaties die lezers krijgen over hun eigen verleden. Het inspireert. In zekere zin werken mijn memories therapeutisch.

    Like

Geef een reactie op Dianne Reactie annuleren