
Daar staan we dan
Door de kromme tijd verheven
In wankel evenwicht met
Het verleden onder ons
Massief en kolossaal
Bewust van ons zelf
En niet van ons verleden
Zien we ons als toekomst
Zijn we ons zelf de baas
Wij krommen de tijd
Steeds meer om
Hogerop te komen
En zien dat niet
Mooi! Het leven is een op en neer gaande toestand; net als draaien in een cirkel, ja.
LikeLike
Bijzonder gedicht.
In Maastricht langs de Maas zag ik ook zo’n gebogen beeld staan maar dan zonder dat mannetje.
"Relax" stond erbij.
gr eva
LikeLike
Kort en krachtig bij een bijzondere afbeelding.
LikeLike