wanneer het gevoel er niet meer is
de kilte doordringt in de botten
en de woorden ook zijn verdwenen
rest slechts het kijkend zwijgen
Kou
Het natte land van Bierum
In grauw en
regen gehuld.
Gevulde leegte,
tegen de dijk
aan gedrukt
Landvingers
Ze steken het water in
dan weer onder,
dan weer boven.
Ze grabbelen zand,
slik en mosselen,
wier en meeuwen,
en soms ook mij
Voor altijd dronken
ik lig op mijn rug in het groene gras van de lente
ik lig daar maar en kan er niet mee stoppen
soms denk ik, moet op gaan staan en mijn weg vervolgen
niet dat dat mij hindert, zo liggend hindert mij niets
daarbij, ik ben vergeten waar naar toe te moeten
toen ik die zonnige dag even ben gaan liggen
stonden kleurige, geurige bloemen om me heen
gele boter, lila pinkster en nog wat andere bloemen,
vliegen vlogen, bijen zoemden en ook een vogel floot,
was ik dronken van geur, kleur en toon en sloot mijn ogen
dronken wil ik blijven, mijn ogen nooit meer open
liggend in die wereld van kleur, geur en toon
die doelen en dat staan, dat moet ik maar vergeten
nu en voor altijd en zonder onderbreking wil ik
liggen op mijn rug in het groene gras van die lente
Liefde en Dood
Is het de liefde
die de dood niet duldt,
die de dood benauwt,
waaraan de dood
zich ontworstelt?
Is de liefde
de dood te sterk?
of
Is het de dood die
de liefde verbreekt,
hoe stevig we elkaar
ook vasthouden?
Hij wurmt
zich er tussen,
is de dood
de liefde te sterk?
of
Is het de liefde die,
zo lang ik voel,
sterker is dan
de fysieke dood
en
Is het de dood die,
uiteindelijk,
sterker is dan
de fysieke liefde.
Henk van Lottum 